Deze kalenderweek
The Last Station
Hellen Mirren en Christopher Plummer schitteren in deze historische film over de laatste jaren van Tolstoj, de beroemde schrijver. Hij maakt zijn testament op, dat niet in het voordeel van zijn vrouw zal uitvallen, dit natuurlijk tot haar ongenoegen.
Klassieke kostuumfilm over de laatste levensjaren van Lev Nikolajevitsj Tolstoj, de schrijver van ‘Oorlog en Vrede’ en ‘Anna Karenina’. Tolstoj ‘bekeerde’ zich op latere leeftijd tot een soort kerkloos oerchristelijk geloof, en kreeg daarmee vele volgelingen. Als gevolg daarvan ging hij steeds minder hechten aan aards bezit. Dit tot groot ongenoegen van zijn vrouw, waarmee hij bijna 50 jaar getrouwd was en 13 kinderen had gekregen. Het conflict spitst zich in de film toe op het nieuwe testament dat Tolstoj aan het maken is, waarin hij de rechten op zijn werk zou overdragen aan het volk. Omdat die rechten het grootste deel van de inkomsten van de familie uitmaken, verzet zijn vrouw zich daartegen met alle middelen die haar tot beschikking staan. Dat zijn er niet zo veel, dus neemt ze ook haar toevlucht tot gekonkel en hysterische aanvallen. Het huwelijk komt stevig onder druk te staan. Tegelijkertijd zien we hoe de jonge secretaris Valentin Bulgakov, pion in de schermutselingen tussen het echtpaar, juist aan het begin van een nieuwe liefde staat. De film heeft een sterrencast met Christopher Plummer en Hellen Mirren als de Tolstojs (beide genomineerd voor Golden Globes), Paul Giamatti als de kwade genius en James MacAvoy als de bleue secretaris. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Jay Parini, die zich weer baseerde op de vele dagboeken en brieven die door de figuren uit de film in het echt werden geschreven. Ondanks dat degelijke historische kader -of misschien juist dankzij- blijft de film wat afstandelijk. Dat deert niet, omdat de acteerprestaties, en met name die van Hellen Mirren, en het tijdsbeeld (ook toen al paparazzi!) absoluut boeiend zijn.
©2006 - 2009 Stichting Filmhuis Delft