Notice: Undefined offset: 0 in /var/www/html/wp-content/themes/lumen/header.php on line 132
>

20th Century Women

Filmmaker Mike Mills laat ons een paar weken meekijken naar de levens van drie vrijgevochten vrouwen in het Santa Barbara van 1979. Een excentrieke moeder doet een beroep op twee jonge vrouwen om een man te maken van haar tienerzoon in een tijdsgewricht dat bol staat van culturele veranderingen en rebels gedachtegoed.

6 Geweld Grof taalgebruik


In een groot huis, waarin voortdurend wordt geklust, woont Dorothea met haar 16-jarige zoon Jamie, een slimme, aaibare jongen. Een rondtrekkende klusjesman en de punk kunstenares Abbie zijn haar huurders. Julie, de rebelse vriendin van haar zoon, komt regelmatig op bezoek. Ook ’s nachts. Om bij Jamie te slapen en over haar seksavonturen te vertellen en zijn verliefdheid op haar te negeren. Jamie lijkt de spil van het verhaal (het is tenslotte een soort coming of age verhaal) maar het zijn de twintigste-eeuwse vrouwen, gespeeld door Annette Bening, Greta Gerwig en Elle Fanning, die de show mogen stelen.

Mills creëert een markant, maar niet zo voor de hand liggend tijdsbeeld met lekkere muziek, de bekende hitjes uit die tijd vermijdend. Op audiovisueel vlak wordt de toeschouwer in de watten gelegd met vooruit- en terugblikmontages, voice-overs, versneld afgespeelde montages, feministische citaten en archiefbeelden.

Wie houdt van een rechttoe rechtaan plot, dat in rap tempo voort marcheert, zal iets meer moeite moeten doen voor deze film. De rode draad is hooguit lichtroze en de chronologie is met de muziek mee. Spanningsboog? Nee niet echt. En toch verlaten de meeste mensen na afloop de filmzaal met een glimlach op hun gezicht (nee, niet alleen de vrouwen). Hoe kan dat?

Misschien zijn het de dialogen, afwisselend grappig, droevig, eerlijk en soms al die dingen tegelijk. De gesprekken zijn filosofisch, soms radicaal feministisch van inhoud en zetten aan het denken over ‘de willekeurigheid van het leven’. We kijken naar een verzameling individuen die constant proberen contact te maken met de ander en de ander te verstaan.

Het kan ook komen door de sfeer. Die is is een tikje dromerig. Of misschien is nostalgisch wel een beter woord, zeker als je zelf in 1979 zo oud was als Abbie en Julie in de film.

Hoe dan ook, 20th Century Women is vooral een ‘ervaringsfilm’ en dat impliceert dat iedereen de film op zijn/haar eigen manier ervaart. Daar laat Mills genoeg ruimte voor; niet meteen oordelen maar eerst even laten bezinken en later (zo nodig) ontleden. Als je houdt van karakter gedreven films, van verhalen die ’a slice of life’ serveren, dan is dit een film die je jezelf wil gunnen. Misschien wel meer dan eens.

Net als Mills’ eerdere film Beginners, die over zijn vader ging, is dit een autobiografische film – in feite niets minder dan een hommage aan zijn moeder, die majestueus wordt gespeeld door Annette Benning.

di 25 Aprwo 26 Aprdo 27 Aprvr 28 Aprza 29 Aprzo 30 Aprma 01 Meidi 02 Meiwo 03 Mei
Zaal 119.30
19.30
14.30
19.15
19.15
19.30
21.00
17.00
Zaal 219.30
19.15