Bunuel in the labyrinth of the turtles

één week vanaf 24 mei 2019

Een bijzondere animatie over de Spaanse regisseur en dramaturg Luis Buñuel (1900-1983). In1932 maakte Buñuel de documentaire Tierra sin pan (land zonder brood) over het arme bergvolk Las Hurdes. Buñuel in het labyrint van de schildpadden verhaalt in animatie en originele beelden over het maken van die documentaire.

Angst


Koop nu een kaartje

Ik ben verdwaald sinds ik hier kwam.

Ik ben niet belangrijk, maar wat ik moet vertellen wel

Ik dramatiseer alleen wat er gebeurt!

Naar het eind van de wereld om te filmen met een gek…. 

Uitspraken uit de dit jaar verschenen animatiefilm Buñuelen het labyrint van de schildpadden.

In juli 2019 is het 25 jaar geleden dat de Spaanse filmregisseur Luis Buñuel (1900-1983) vriend en tijdgenoot van Dalí, overleed. Hoog tijd om zijn imposante werk opnieuw onder de aandacht te brengen.

Met Dalí maakte hij de surrealistische film L’âge d’or (1930) maar het leidde tot onenigheid. Buñuel was erg politiek georiënteerd en Dalí was van mening dat politiek en kunst niet moeten worden samengebracht.

De film die dit jaar verschijnt is een documentaire over Buñuels ervaringen met het opnemen van zijn film Tierra sin pan (Land zonder brood) in de bergen van Spanje in de jaren ’30. Een indrukwekkend en onvergetelijk document, mede doordat de film gelardeerd is met fragmenten uit de originele documentaire. De bergbevolking Las Hurdes is verschrikkelijk arm en leeft onder barre omstandigheden. Men houdt zich vast aan bizarre, af en toe zelfs barbaarse, rituelen en gebruiken, terwijl de rest van Spanje in die periode al lang goed geciviliseerd is.

Luis Buñuel heeft het idee opgevat een realistische film te maken, maar hij heeft geen budget. Zijn vriend Ramon wint de loterij (dit is echt gebeurd) en werpt zich op als geldschieter. Samen met twee assistenten vertrekken ze in een auto die Buñuel zonder overleg van het budget heeft aangeschaft. We leren Luis Buñuel kennen als een eigenzinnige en individualistische man, vervuld van dromen, nachtmerries, plannen en ideeën.

De film is prachtig gemaakt en schitterende muziek beklemtoont de sfeer. Steeds wordt een actie die in werkelijkheid ook destijds werd gefilmd, in animatie uit gewerkt. De echte beelden uit de film uit 1932 zien we ook (in zwart-wit). Het is een fascinerende combinatie die je de hele film op het puntje van je stoel houdt.

Discussies tussen de geduldige Ramon en de eigenzinnige Luis over wat realisme nu eigenlijk is, en of je de werkelijkheid mag dramatiseren, zetten de kijker aan het denken. De vriendschap komt erg onder druk te staan.

Toen de film uit 1932 uitkwam, mocht Ramon Acin als anarchist niet op de aftiteling staan. In de jaren ’60 heeft Luis Buñuel de film opnieuw uitgebracht, nu wel met de toevoeging van Ramons naam. Zonder zijn financiële bijdrage en zijn rol als inspirator zouden Tierra sin panen de animatie nooit hebben bestaan.