Festibérico: La mano invisible

donderdag 19 april / jueves 19 de abril 19.30

Gast / invitado David Macián (regisseur / director)

For more information about Festibérico in Spanish, Portuguese and English see www.festiberico.net.



Koop nu een kaartje

NL

Zonder ogenschijnlijke selectiecriteria (behalve het ontbreken van een vaste baan waardoor ze aan zo’n onzekere test meedoen) is een groep werkers van verschillende beroepsgroepen samengebracht in een steriele industriële omgeving van een warenhuis in een buitenwijk van een grote stad met als uitgangspunt het uitvoeren van een betaald experiment: een automonteur, een naaister, een metselaar of een slager (onder andere) moeten telkens opnieuw dezelfde taak bij herhaling uitvoeren voor een publiek dat toekijkt en participeert, verborgen in het donker.

Als marionetten in een theater voert iedere deelnemer gedisciplineerd, ijverig en nauwgezet zijn routinetaken uit waardoor dit gigantische podium verandert in een slagerij, een callcenter, een winkel, een metselwerk of een lopende band, in een eeuwige productiecyclus waarvan het nut moeilijk te doorgronden is.

Een aantal richtlijnen (van te voren overeengekomen of later ingevoerd) wijzigen de routines van de hoofdrolspelers. Geleidelijk aan ontstaan er conflicten en bondjes en verdiepen de relaties zich (die bij aanvang nauwelijks bestonden) tussen de werkers en de andere acteurs die geleidelijk een grotere rol krijgen.

Gebaseerd op de gelijknamige roman La mano invisible (de onzichtbare hand) van Isaac Rosa(die op zijn beurt weer verwijst naar Adam Smith en de veronderstelde tendens dat de economie op natuurlijke wijze in balans blijft).

ES

Sin un aparente criterio de selección (más allá de la precariedad laboral que les lleva a involucrarse en tan incierto ensayo), un grupo de profesionales de diferentes disciplinas son congregados en una aséptica nave industrial de un polígono cualquiera de una ciudad cualquiera bajo la premisa de llevar a cabo un experimento remunerado: un mecánico de automóviles, una costurera, un albañil o un carnicero (entre otros) deben realizar reiteradamente la misma tarea frente a un público que observa e interactúa cobijado desde la oscuridad.

Como marionetas en un teatro, cada participante se entrega disciplinadamente a los afanes y la meticulosidad de su rutina, convirtiendo así el gigantesco plató al tiempo en una carnicería, un call-center, un almacén, una obra o una cadena de montaje, en un eterno ciclo productivo cuyo sentido resulta difícil de descifrar.

Una serie de pautas (pactadas de antemano o introducidas con posterioridad) van modificando la complaciente rutina de los protagonistas. A medida que aparecen los conflictos y las alianzas, se profundiza en las relaciones (en un principio casi inexistentes) entre los trabajadores y otros actores que adquieren presencia a medida que los acontecimientos se desarrollan.

Basado en la novela homónima de Isaac Rosa (que remite a su vez a Adam Smith, y la supuesta tendencia de la economía a equilibrarse conforme a un orden natural), La Mano Invisible suple con una eficaz puesta en escena las estrecheces del presupuesto, y maniobra entre la denuncia de la explotación laboral y la producción simulada al servicio del espectáculo.

PT

Sem qualquer critério de selecção aparente (além da precariedade laboral que os leva a envolver-se em tão incerta prova), um grupo de profissionais de diferentes áreas são reunidos num armazém asséptico nos arredores de uma cidade qualquer sob o pretexto de levar a cabo uma experiência remunerada: um mecânico de automóveis, uma costureira, um pedreiro ou um talhante (entre outros) devem efectuar repetidamente a mesma tarefa defronte de uma audiência que observa e interage protegida pela escuridão.

Tal como marionetas num teatro, cada participante entrega-se de forma disciplinada à sua actividade, transformando assim o gigantesco  cenário alternadamente num talho, num call-center, num armazém, num estaleiro, ou numa linha de montagem, dando origem a um eterno ciclo produtivo cujo sentido é difícil de decifrar.

Um conjunto de regras (acordadas de antemão ou introduzidas posteriormente) vão modificando a rotina dos protagonistas. À medida que vão surgindo conflitos e alianças, aprofundam-se as relações (de início quase inexistentes) entre os trabalhadores e outras personagens que vão aparecendo durante o desenrolar dos acontecimentos.

Inspirado no romance homónimo de Isaac Rosa (que por sua vez se refere a Adam Smith e à suposta tendência da economia para se equilibrar segundo uma ordem natural), La Mano Invisible ultrapassa as suas limitações orçamentais fazendo uso de uma encenação eficaz, manobrando-se entre a denúncia da exploração laboral e a produção simulada ao serviço do espectáculo.

ENG

Without any apparent selection criteria (other than the lack of job stability that leads them to get involved in such uncertain trial), a group of professionals from different backgrounds are gathered in an aseptic industrial warehouse in the generic outskirts of a big city, in order to carry out a paid experiment: a car mechanic, a seamstress, a bricklayer or a butcher (among others) must perform the same task repeatedly in front of an audience that observes and interacts sheltered in the darkness.

Like puppets in a theater, each partaker commits with diligence and meticulousness to their routine, turning the gigantic set into both a butcher’s shop, a call-center, a warehouse, a building site or an assembly line, into an eternal productive cycle which meaning is hard to unravel.

A series of guidelines (agreed in advance or later initiated) gradually modify the routine of the protagonists; as conflicts and alliances appear, the relationships (at first almost non-existing) deepen between the workers and other actors that gain presence as the events unfold.

Based on Isaac Rosa’s novel of the same name (which in turn refers to Adam Smith, and the supposed tendency of the economy to balance according to a natural order), The Invisible Hand replaces with an effective mise en scène the straits of the budget, and maneuvers between the social protest related to labor exploitation and a simulated production at the service of the spectacle.