In het hoofd van mijn zusje

Filmmaakster Ingrid Kamerling vraagt zich af of zij haar zus eigenlijk wel zo goed kende als ze dacht. Haar zusje Vivian maakte op 24-jarige leeftijd onverwacht een einde aan haar leven. De beelden bewegen langs werkelijkheid en fantasie, onderbewustzijn, dromen en gedachten. De documentaire is een intiem portret van een hechte zussenband en een ode aan kwetsbaarheid. Na afloop verzorgen Jobs van der Steenhoven, huisarts en vrijwilliger bij 113 Zelfmoordpreventie, en Luc Schoot, een man die het leven weer heeft omarmd, het nagesprek.



 

Kwetsbaar portret over de zus van filmmaker Ingrid Kamerling die leed aan angsten en keuzestress en uiteindelijk op 24-jarige leeftijd een einde aan haar leven maakte.

Kamerling gaat op zoek naar het hoe en waarom van haar zelfdoding, en probeert door middel van familievideo’s, dagboekfragmenten en interviews met familie en bekenden een beeld te krijgen van het leven van haar zus. In het hoofd van mijn zusje gaat verder dan een persoonlijke verwerking van een familiedrama, en zet vraagtekens bij de constante roep om authenticiteit en zelfontplooiing in onze maakbare samenleving. De zelfdoding van Vivian past in de treurige ontwikkeling van het stijgend aantal zelfdodingen onder jonge mensen. Onder studenten is zelfdoding doodsoorzaak nummer twee.

De documentaire ging in première in de Gouden Kalf Competitie en won zowel de jury- als de publieksprijs op het Perugia Social Film Festival in Italië en de ‘Best Documentary award’ op het International Film Festival Delhi.

Na afloop is er een nagesprek met Jobs van der Steenhoven, huisarts en vrijwilliger bij 113 Zelfmoordpreventie, en Luc Schoot. Laatstgenoemde heeft 15 jaar ervaring met depressiviteit en bovendien zelf op het punt gestaan een einde aan zijn leven te maken. Tegenwoordig probeert Schoot in alle openheid meer aandacht te creëren voor deze problematiek.

do 02 Mrt
Zaal 219.30