Architectuur Film Festival - L' Eclisse -Klassieker

ARCHITECTUURFILMFESTIVAL IN SAMENWERKING MET:

Delft Design

Na haar relatie met een schrijver te hebben beëindigd, begint Vittoria (Monica Vitti) een relatie met de jonge arrogante beurshandelaar Piero (Alain Delon). Regisseur Michelangelo Antonioni maakt van architectuur het derde personage in de film en lijkt te suggereren dat het modernisme liefde en betekenisvolle relaties onmogelijk maakt.

Let op! Deze film is Italiaans en Engels gesproken en Engels ondertiteld.

12


Na haar relatie met een schrijver te hebben beëindigd, begint Vittoria (Monica Vitti, nooit sensueler dan in deze film) een relatie met de jonge arrogante beurshandelaar Piero (Alain Delon). Regisseur Michelangelo Antonioni maakt van architectuur het derde personage in L’eclisse. Een groot deel van de film speelt zich af in de EUR van Rome, de modernistische buitenwijk gebouwd onder Mussolini. De interieurs, de gebouwen en de straten treden in L’eclisse vaak op de voorgrond en suggereren dat de omgeving waarin de personages verblijven bijna net zo bepalend is voor hun handelen als hun eigen motieven. Dit gebruik van architectuur komt tot een climax in het beroemde, onvergetelijke einde van de film. Piero en Vittoria spreken af elkaar de volgende dag te ontmoeten op de ‘gebruikelijke plaats’. Daarna volgen acht minuten waarin we bekende locaties zien zonder de hoofdpersonen. De middag wordt avond en daarna nacht. De straten raken leeg, de beelden worden abstracter. Antonioni lijkt te suggereren dat de cultuur van het modernisme en zijn economische tegenhanger, het kapitalisme, liefde en betekenisvolle relaties onmogelijk maakt. L’eclisse, door bewonderaar Martin Scorsese omschreven als ‘meer gedicht dan verhaal’, is een van de meest verontrustende films uit het midden van de vorige eeuw.

De film maakt deel uit van het ArchitectuurFilmfestival dat Lumen organiseert in samenwerking met DelftDesign tgv het 30 jarig bestaan van DelftDesign en zal worden voorafgegaan door een korte inleiding (10 min) door filmhistorica Sara Hoogveld